Blaty granitowe w kuchni: zalety i wady

Blaty granitowe w kuchni są twarde, trudne do porysowania i dobrze znoszą ciepło oraz wilgoć przy zlewie, a do tego występują w wielu kolorach. Granit ma niską nasiąkliwość, więc po impregnacji łatwo utrzymać go w czystości. Trzeba pamiętać o ciężarze płyt, precyzyjnym montażu i okresowej impregnacji, zwłaszcza przy jasnych odmianach.

Skąd bierze się odporność granitu

Granit to skała magmowa, która zastygała powoli głęboko pod powierzchnią ziemi. Ma budowę jawnokrystaliczną: widać w niej gołym okiem ziarna kwarcu, skaleni i mik, ciasno ze sobą zrośnięte. To one tworzą charakterystyczny, ziarnisty rysunek i odpowiadają za twardość, która w skali Mohsa wynosi zwykle 6-7. Dla porównania marmur ma ok. 3-4, a stal noża kuchennego ok. 5,5.

Drugą ważną cechą jest niska nasiąkliwość. Dla wielu odmian granitu karty techniczne podają nasiąkliwość poniżej 0,5%, oznaczaną według normy PN-EN 13755. W praktyce woda przy zlewie nie wnika głęboko w kamień, a rozlany olej czy wino można zetrzeć, zanim zostawią ślad. Dokładne parametry zależą od odmiany, dlatego przy wyborze płyty warto o nie zapytać.

Najważniejsze zalety, jakie mają blaty granitowe w kuchni

Blaty granitowe w kuchni wykonujemy jako blaty robocze, wyspy i blaty zamiast parapetu, a ich zalety wynikają wprost z budowy kamienia:

• odporność na zarysowania: krojenie czy przesuwanie garnków nie zostawia śladów tak łatwo jak na miększych materiałach,
• tolerancja ciepła: w przeciwieństwie do tworzyw i żywic granit nie topi się ani nie przebarwia od gorącego naczynia,
• odporność na wilgoć: kamień nie puchnie i nie odkształca się przy zlewie i zmywarce,
• łatwe utrzymanie czystości: polerowana powierzchnia jest gładka i nie zatrzymuje brudu,
• trwałość wyglądu: zadbany blat po latach wygląda podobnie jak po montażu, a w razie potrzeby można go odświeżyć polerowaniem.

Każda płyta granitu ma własny rysunek, więc blat jest jedyny w swoim rodzaju. Przy dłuższych blatach dobieramy płyty tak, żeby uziarnienie i kolor przechodziły płynnie przez łączenia. Tak granit zachowuje się w typowych kuchennych sytuacjach:

Więcej o pracy granitu w wysokiej temperaturze piszemy w poradniku czy blaty granitowe są odporne na wysokie temperatury, a wszystkie rodzaje blatów do kuchni pokazujemy na stronie blaty kuchenne.

Ograniczenia granitu, o których mówimy przed zamówieniem

Granit nie jest materiałem bez wad i lepiej znać je przed zamówieniem:

• ciężar: płyty są ciężkie, więc szafki muszą być stabilne i wypoziomowane, a montaż wymaga kilku osób i odpowiedniego sprzętu,
• impregnacja: kamień naturalny ma mikroskopijne pory, dlatego co jakiś czas trzeba odnowić impregnat, szczególnie przy jasnych odmianach i powierzchniach satynowanych,
• łączenia: w długich blatach i układach w kształcie litery L spoina jest konieczna, a jej widoczność zależy od rysunku płyty,
• wrażliwość połysku na silną chemię: odkamieniacze i środki z kwasem mogą zmatowić poler,
• cena zależna od odmiany: rzadkie kolory i duże formaty kosztują więcej, dlatego koszt zawsze liczymy indywidualnie.

Odporność poszczególnych odmian porównujemy w tekście jakie blaty granitowe są najbardziej wytrzymałe, a granit na tle innych materiałów w poradniku jaki kamień na blat kuchenny wybrać.

Kolor i wykończenie granitu: poler, satyna czy płomieniowanie

Granit występuje w bardzo szerokiej gamie barw: od białych i szarych, przez beżowe, różowe, czerwone i zielone, po grafitowe i czarne. Kamień do naszych realizacji pochodzi m.in. z Europy, Afryki Południowej i Środkowej, Indii oraz Ameryki Południowej, więc w zakładzie można porównać wiele odmian obok siebie.

Na wygląd i wygodę wpływa też obróbka powierzchni:

• poler: połysk i najgłębszy kolor, najłatwiejszy w codziennym myciu; na ciemnym granicie widać jednak smugi i odciski palców,
• satyna, uzyskiwana przez antykowanie lub szczotkowanie: gładki mat, spokojniejszy w odbiorze, wymagający starannej impregnacji,
• płomieniowanie: chropowata faktura po opaleniu powierzchni palnikiem i schłodzeniu wodą; na blat roboczy niepraktyczne, za to dobre na schody zewnętrzne i detale.

Blaty granitowe w kuchni łatwo zgrać z zabudową. Przy białych i jasnych frontach dobrze wyglądają czarne i grafitowe odmiany, przy drewnie szarości i beże o drobnym ziarnie, a przy ciemnych frontach jasne granity, które rozjaśniają wnętrze. Kolor najlepiej oceniać na dużej płycie, bo mała próbka nie pokazuje rozkładu ziaren i żył.

Granity antykowane i płomieniowane impregnujemy przed wydaniem, ale o odnawianiu impregnatu trzeba pamiętać także po montażu. Poler polecamy tym, którzy cenią najłatwiejsze sprzątanie, a satynę przy nowoczesnym, matowym efekcie.

Jak powstaje granitowy blat: od pomiaru do montażu

Trwałość blatu zależy nie tylko od kamienia, ale też od obróbki i montażu. W naszym zakładzie przebiega to tak:

1. pomiar laserowy u klienta skanerem Proliner, który daje cyfrowy szablon kuchni,
2. projekt z rozkrojem płyt, układem łączeń i miejscami wycięć pod zlewozmywak i płytę grzewczą,
3. cięcie na przecinarkach i strumieniem wody (waterjet), obróbka krawędzi i polerowanie na maszynach Pedrini i Comandulli oraz w centrum numerycznym Prussiani,
4. montaż: poziomowanie, stabilne podparcie, klejenie łączeń, fugowanie przy ścianie i impregnacja.

Gotowe elementy można też odebrać do samodzielnego montażu. Przy blatach kuchennych zalecamy jednak montaż przez nas, bo od poziomowania szafek zależy, czy łączenia będą równe. Codzienną pielęgnację opisuje poradnik jak prawidłowo czyścić blaty granitowe na co dzień.

Płyty granitu najlepiej obejrzeć na żywo w zakładzie w Zabłudowie koło Białegostoku. Przechowujemy je na placu, więc warto przyjechać w dzień, przy suchej pogodzie. Wstępną wycenę przygotujemy też na podstawie rzutu i wymiarów przesłanych e-mailem. Realizacje pokazujemy na stronie blaty granitowe, a przebieg zamówienia na stronie procedura zamawiania.

Najczęściej zadawane pytania